પડ્યું છે એક લોહીઝાણ બાળક ભૂલમાં સરહદ વટાવીને;
હવે સૈનિક દશરથ જેમ બહુ પસ્તાય છે ગોળી ચલાવીને.

મલક આખોય જેના નામથી ધ્રૂજે છે એ ધ્રુસકે ચડ્યો છે આજ
હજી હમણા જ એ ઝાંપેથી ઘરમાં આવ્યો છે દીકરી વળાવીને.

વગર માગ્યે પડોશી વૃક્ષ મારા આંગણાને છાંયડો દે છે,
તો મારાં ફૂલ પણ આભાર માની લે છે ફોરમ મોકલાવીને.

પછી તો બાળકે કીધું કે મા! એ રોટલી ક્યાં છે; એ ચાંદો છે!
હવે સુવડાવશે મા ભૂખ્યા બાળકને કયું બહાનું બતાવીને?

ખરેખર હું ઘણા દિવસોથી મથતો ’તો, કરી શકતો ન’તો જાતે;
તમે તો કામ બહુ હળવું કરી નાખ્યું ગળું મારું દબાવીને.

~ અનિલ ચાવડા

Share

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Post Navigation